Een regisseur zal, samen met zijn/haar vormgever, een toneelbeeld voor ogen hebben. Doorgaans wordt dit d.m.v. schetsen en tekeningen op papier in beeld gebracht hetgeen een specifieke kennis en vaardigheid met 3-d tekenen vereist. Zelfs wanneer dit adequate vertaling oplevert blijft dit beperkt; een tekening blijft een 2-dimensionale weergave van een 3-dimensionale ruimte en haar inrichting.
Door gebruik te maken van tekensoftware kan binnen ca. een ½ tot 1 uur een driedimensionale weergave worden getekend van een toneelbeeld; waarbij de mogelijkheid bestaat dit beeld te roteren, in- en uit te zoomen en er - net als de spelers t.z.t.- doorheen te bewegen.
Zodoende kunnen al in een vroeg stadium spelers en regisseur zich een realistisch beeld vormen van het toneelbeeld ruim voordat de voorstelling in premiere gaat.
In overleg met regisseur en vormgever wordt de zaal getekend, het toneelbeeld/decor vertaald, materialen en accessoires ingevuld en op schaal spelers toegevoegd. Kleuren en materialen zijn met enkele handelingen op de computer te wijzigen; het uiteindelijk beeld wordt als foto (jpg) verstuurd.
Dit gehele proces kan in principe on-line plaatsvinden. In overleg kan (een deel van) de tekening worden gebruikt voor promotionele doeleinden.

De theatervoorstelling ´Troje´ (van Koos Terpstra) door Theater Stichting Tribune onder regie van Marielle van de Griendt; in een sporthal in Dordrecht. Gekozen werd voor het spelen in de breedte van de hal, met minimale vormgeving; de grootte en m.n. hoogte van de hal werd geaccentueerd door in kokervorm transparant doek op te hangen, de vloer werd voorzien van een laag turfmolm. Door de bovenlichten in de hal te gebruiken veranderde het daglicht aan het begin van de voorstelling gaandeweg in het kunstlicht, m.n. in de kokers van doek.

afstudeerproject opleiding theatermaker, Kleine Zaal Rotterdamse Schouwburg, 12 en 13 juni 2007 Toneelstuk voor 2 vrouwen, geschreven en geregisseerd door Marijke Stegen. zie http://www.rotterdamseschouwburg.nl

Ibsen´s Hedda Gabler werd, onder regie van Marielle van de Griendt, gespeeld in het Vrij Theater in Den Haag. De tribune werd aan 2 zijden geplaatst, zodat publiek bijna rondom de speelvloer zat. Toneelbeeld werd ´klassiek´ gehouden met nadruk op achtergrondstoffen in kleur en een assortiment schilderijlijsten, enkele gevuld, het merendeel leeg.
Live muziek kwam van een celliste; achter een transparant doek gezeten.

In het kleine Vrij Theater in Den Haag werd ´De Dresser´ gespeeld (Ronald Harwood, vertaling Mirjam Koen) onder regie van Marielle van de Griendt. Voor dit kleine theater werd een vrijwel diagonale tribune-opstelling gekozen om een maximale speelbreedte, diepte en doorloop te verkrijgen. De achterliggende ruimte werd gebruikt als gang zodat acteurs langs beide zijden het toneel konden betreden.

Na de voorstelling in DenHaag in het Begijnhoftheater opnieuw ´de Dresser´, van Ronald Harwood, ook hier onder regie van Marielle van der Griendt. Gekozen werd de voorstelling te spelen in de breedte van de zaal, met gebruikmaking van de achterliggende ruimten. Met name lichteffecten konden hiermee goed worden benut, tezamen met een transparante scheidingswand voor de beide doorgangen.